پیدا کردن روایات زیبا از امام صادق(ع) چندان سخت نیست کافیه اولین کتاب معرفتی و دینی رو که دم دست دارید ورق بزنید،تا چندین حدیث و روایت زیبا از امام ششم(ع) پیدا کنید،در روایتی از امام محمد باقر (ع) دیدم که ایشان خطاب به فرزندشان امام صادق (ع) می فرمایند:«ای پسرم ،درجات و مراتب شیعیان را از اندازه روایات و میزان معرفت آنها بشناس.جرا که معرفت همان فهم و شناخت روایات است و از طریق همین فهم روایات مومن تا بالاترین درجه ایمان بالا می رود.»همانطور که مشاهده می کنید حضرت معیار درجه ایمان شخص رو شناخت روایات معرفی میکنند و اگر کسی در معارف دینی کاری به روایات نداشته باشد و معرفت خود را از منابع غیر حدیثی اخذ کند ، نباید انتظار صحت معرفت خود را داشته باشد،بنابراین ضمن تسلیت ایام شهادت صادق آل محمد(ع) حقیقت ایمان و حقیقت کفر رو از کلام امام صادق(ع) می آموزیم.

حقیقت ایمان

از امام صادق (ع) سوال شد:ای دانشمند،به من بفرمایید که کدام عمل نزد خدا با فضیلت تر است؟ فرمود:«مالا یقبل الله الا به»:آنچه خداوند بدون آن هیچ چیز را نمی پذیرد.

سوال شد:آن چیست؟فرمود «الایمان بالله الذی لا اله الا هو اعلی الاعمال درجه و اشرفها منزله و اسنا ها حظا.» ایمان به الله که جز او معبودی نیست،بالاترین و شریفترین مقام و بیشترین بهره را از اعمال دارد.

سوال شد:آیا درباره ایمان توضیح نمی دهید که آیا ایمان مجموع قول و عمل است یا آنکه قول بدون عمل است؟فرمود:«الایمان عمل کله و القول بعض ذلک العمل»ایمان همه اش عمل است و قول هم یکی از اعمال است.

امام صادق علیه السلام در جای دیگری  می فرمایند:ایمان عبارت است از اقرار زبانی و اعتقاد قلبی و عمل به جوارح....گاهی بنده مسلمان است قبل از اینکه مومن باشد.ولی تا مسلمان نباشد مومن نخواهد بود.پس اسلام قبل از ایمان است و شرط ایمان می باشد.

اصول کافی ،کتاب الایمان و الکفر.

حقیقت کفر

امام صادق علیه الاسلام می فرمایند:

معنی الکفر کل معصیه عصی الله بها بجهه الجحد والانکار و الاستخفاف والتهاون فی کل ما دق و جل.

منظور از کفر هر معصیت است که از روی جهد و انکار و سبک شمردن و خوار انگاشتن در هر مورد کوچک یا بزرگی انجام شود.

اصول کافی ،کتاب الایمان و الکفر.

در همین مورد امیر المومنین علی علیه الاسلام می فرمایند:آنچه در آیینه عمل مومن دیده می شود،تسلیم و یقین است و آنچه در مرآت عمل کافر مشاهده می شود،انکار و سرکشی اوست.چهره خارجی عمل ملاک نیست،روح آن اهمیت دارد که آیا منطبق بر روح بندگی وتسلیم خدا هست یا نه؛اگر بود ایمان و اگر نبود کفر است.

از خدا بترسید؛ از عواقب امور بپرهیزید؛ از خواب غفلت بیدار شوید! دوراندیش باشید؛ عواقب امور را بسنجید؛ عقبه‏هاى خطرناکى که دارید به یادآورید، از فشار قبر، عالم برزخ، مشکلات و شدایدى که به دنبال آن است غفلت نکنید! جهنم با اعمال و کردار زشت انسان روشن مى‏گردد.

اگر بشر با اعمال و کردار خویش آتش نیفروزد، جهنم خاموش است. باطن این طبیعت جهنم است؛ اقبال به طبیعت اقبال به جهنم است.

آنچه در عالم آخرت واقع مى‏شود چیزى است که در این دنیا تهیه گردیده است.

پیش از آنکه فرصت از دست برود چاره بیندیشید! شما جوانان رو به پیرى و ما پیران رو به مرگ پیش مى‏رویم.

هر نفسى که مى‏کشید، هر قدمى که برمى‏دارید، و هر لحظه‏اى که از عمر شما مى‏گذرد، اصلاح مشکلتر گردیده، ممکن است ظلمت و تباهى بیشتر شود.

تا نیرو و اراده جوانى دارید مى‏توانید هواهاى نفسانى، مشتهیات دنیایى و خواسته‏هاى حیوانى را از خود دور سازید.

قلب جوان لطیف و ملکوتى است و انگیزه‏هاى فساد در آن ضعیف مى‏باشد؛ لیکن هر چه سن بالا رود ریشه گناه در قلب قویتر و محکمتر مى‏گردد تا جایى که کندن آن از دل ممکن نیست.

توبه با لفظ اتوب إلى اللّه تحقق نمى‏یابد؛ بلکه ندامت و عزم بر ترک لازم است.

با خلق خدا حسن سلوک داشته، نیکو معاشرت کنید و با نظر عطوفت و مهربانى به آنان بنگرید.

با بندگان خوب و صالح خدا نیکى کنید.

کسى که دیگر مسلمانان از دست و زبان و چشم او در امان نباشند، در حقیقت مسلمان نیست.

اهانت به بنده خدا اهانت به خداست.

فرازهای برگزیده کتاب جهاد اکبر،حضرت امام خمینی(ره)،صفحه 68

سعید مطلق کیست؟

«سعید مطلق » کسیست که اصلاح جمیع صفات و افعال خود را بر وجهی نموده باشد که ثابت و پایدار بوده باشد از تغییر احوال ، در آنها خللی راه نیابد و از تبدّل ازمان متغیّر نشود و از شعله های مصائب و بلایا برقی به خرمن صبرش نرسد و از سیلاب محنت ها و «رزایا» رخنه در بنیان شکرگزاریش نشود، و خار و خس شبهات را به دامن اعتقادش دسترس نباشد؛بدکردن مردمان با او ، وی را از احسان و نیکوکاری باز ندارد و دشمنی نمودن دیگران با او در دوستی اش خلل نرساند.

و بالجمله،در پایداری و ثبوت اخلاق،قوّت نفس،بزرگی ذات و حسن صفات،به مرتبه یی رسد که اگر آنچه به ایّوب پیغمبر رسید، به او رسد، تغیّر در احوالش حاصل نگردد؛ و اگر بلاهای «برناس» حکیم بر او نازل شود، تبدّل در اعمالش نشود.بلکه کسی که گوی سعادت در ربود و او را سعادت واقعی نصیب گردید، چون فی الحقیقه داخل خیل مجرّدات می شود،از عالم جسمانیّات بالاتر می رود و دست تصرّف افلاک به دامن او نرسد و گرد تاثیرات ثوابت و سیّار بر چهره ی او ننشیند.نه سعد فلک در او تاثیر کند و نه نحسش ، نه قمرش را با او کاری باشد و نه شمسش را.

معراج السعاده ،ملا احمد نراقی باب اول ،فصل دهم صفحه 31

------------------------------------------------------------------------

نوشتار فاخر این پست روح انسان رو جلا می دهد ،امیدوارم که از درس های اخلاق اینچنینی بتوانیم بهتر و بیشتر بهرمند شویم،انشاءالله آخر هفته رو در جوار حرم ملکوتی حضرت فاطمه معصومه(س) خواهم بود و دعاگوی همه دوستان. دعا یادتون نره